In vrijwel al mijn keuzes speelt waarneming een belangrijke rol. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in de vraag hoe het menselijk lichaam eigenlijk werkt en hoe je dat kunt zien. Om deze reden heb ik aan de Universiteit van Utrecht een combinatiestudie gedaan van biologie en geneeskunde (1991-1996). Later verschoof mijn focus van waarneming van fysiologie naar denken en gedrag. Dit resulteerde in een opleiding tot cognitief gedragskundige in 2019.

Na mijn academische opleiding ben ik wetenschapper geworden en gepromoveerd binnen de geneeskunde op kankeronderzoek. Mijn wetenschappelijke benadering heb ik meegenomen in de uitvoering van mijn beroep als laboratoriumspecialist. Ik heb een brede lijst van nationale en internationale wetenschappelijke publicaties. Mijn huidige wetenschappelijke interesses liggen vooral in de relatie tussen de objectieve wetenschap en de subjectieve werkelijkheid.

De interesse voor wijsbegeerte ligt in het verlengde van mijn interesse voor waarnemen. Ik ben geïnspireerd geraakt door grote filosofen zoals Aristoteles - ook een bioloog - en Nietzsche, maar ook minder bekende filosofen interesseren mij bijzonder. Mijn opleiding tot filosoof is autodidactisch geweest, tot ik in 2020 een deeltijdstudie filosofie aan de Erasmus Universiteit ben gaan volgen. Mijn aandachtsgebieden zijn empirisme, fenomenologie, stoïcijnse levenskunst en medische ethiek. Allemaal variaties op het gebied van waarnemen.

Mijn liefde voor de fysiologie heeft zich vertaald in mijn beroep als specialist laboratoriumgeneeskunde, klinisch chemicus. Ik heb veel verschillende aandachtsgebieden onder mijn hoede gehad, waarbij hormonenleer (endocrinologie) het meest constante is gebleven. Als laboratoriumspecialist draag je, door je kennis van fysiologie en meer dan 1000 parameters in het bloed, direct bij aan een zo optimaal mogelijke zorgervaring voor patiënten.

Ik ben vader van vier kinderen, waarvan de één meer zorgondersteuning nodig heeft dan de ander. Twee van mijn kinderen hebben grote medische uitdagingen en intensieve begeleiding nodig. De combinatie van zorggever en zorgontvanger zijn, maakt dat je een echte kenner wordt en daardoor ook een bijdrage kunt leveren aan de verbetering van de zorg in het algemeen. Om een goede zorggever te kunnen zijn, heb ik een intensieve opleiding gevolgd bij Stichting Presentie (2022-2023). Ik ben enorm geïnspireerd door deze benadering omdat zij uitgaan van wat goede zorg inhoudt voor de zorgontvanger. Je leert hoe je dichtbij de leefwereld van de ander kunt komen om goed aan te sluiten bij de verwachtingen die hij of zij heeft van goede zorg.

Als specialist laboratoriumgeneeskunde ben je naast je vakinhoudelijke bijdrage ook medeverantwoordelijk voor de gang van zaken op het laboratorium. Vanuit deze rol ben ik doorgegroeid naar een vaste kracht in het managementteam en later naar de rol van medisch directeur. Ook binnen de ziekenhuizen heb ik bestuurlijke verantwoordelijkheden op mij genomen. Ik heb verschillende leiderschapsopleidingen gevolgd, waaronder de opleiding tot leiderschapscoach.

Onderwijs is vanaf mijn universitaire opleiding een van de dingen waar ik veel tijd voor vrijmaak. Ik ben op veel verschillende manieren bij onderwijs betrokken, zowel als docent als bestuurlijk in de rol van vormgever. Ik heb talloze studenten en specialisten in opleiding begeleid als medisch opleider. Ik heb een uitgesproken mening over wat goed onderwijs is, wat mooi wordt weergegeven door een citaat van de filosoof Montaigne (16e eeuw): “Bij onderwijs is niets zo belangrijk als liefde en interesse voor de stof wekken, anders creëert men slechts met boeken bepakte ezels.”

Ik stel mij als specialist altijd toegankelijk op voor mensen die vragen hebben over laboratoriumuitslagen buiten de context van een behandelrelatie. Want wat moet ik met al die kennis als ik dood ben? Op deze manier ontdek ik wat er echt toe doet en kan ik goed aansluiten bij de ander. Vragen zijn vaak heel wezenlijk en je kunt echt het verschil maken door aandacht en tijd voor iemand te hebben. Eén van de initiatieven die hieruit is voortgekomen is de informatiedesk laboratoriumgeneeskunde. Vaak zijn de vragen heel eenvoudig. Zo vroeg een politieagent me eens: ‘Mag ik de kankercellen zien waaraan ik doodga?’ ‘Vanzelfsprekend, loop maar mee,’ was mijn antwoord.

Ik daag jou en je team uit om kritisch na te denken over de dynamiek van zorg geven en ontvangen. Samen onderzoeken we hoe je jouw rol in verhouding tot anderen kunt zien en hoe anderen zich verhouden tot jou. Wat is essentieel in deze interacties? Op welke manier kun jij een betekenisvol verschil maken voor een ander? Deze inzichten zijn van cruciaal belang voor het bevorderen van effectieve samenwerking binnen de zorg. Ik bied niet alleen nieuwe perspectieven, maar ook de taal om je ervaringen te verwoorden. Zo kun je beter begrijpen wat je doormaakt en hoe je op een gezonde en constructieve manier kunt omgaan met de zorgtaken. Dit proces van reflectie en communicatie versterkt het vermogen om samen te werken en draagt bij aan een verbeterde zorgverlening.

Ik probeer zo veel mogelijk te ervaren wat degene ervaart die de zorg ontvangt. Ik probeer mij -in hoeverre dat kan- te verplaatsen in de belevingswereld van bijvoorbeeld mensen met kanker, kinderen in het speciaal onderwijs en hartpatiënten. Zo heb ik meegelopen als 'leerling' in een klas voor kinderen op het speciaal onderwijs. Daar heb ik mogen ervaren hoe het is om écht mee te mogen doen met de rest en niet afgezonderd te worden en aparte opdrachten te krijgen vanwege een beperking. En heb ik families en patiënten bijgestaan tijdens gesprekken met de oncoloog over het naderend levenseinde. Maar ook in stilte mogen waarnemen hoe een patiënt geopereerd wordt aan zijn hart en hoe er rondom en tijdens de operatie aansluiting wordt gezocht. 

Vanuit persoonlijke interesse ben ik vrijwilliger voor de Nierpatiënten Vereniging Nederland (NVN), waar ik fungeer als wetenschappelijk beoordelaar van aangevraagde onderzoeksgelden van de Nierstichting. Op deze manier blijf ik goed op de hoogte van lopende onderzoekslijnen en kan ik een indirecte bijdrage leveren aan het zoeken naar oplossingen voor nierpatiënten.

Ik wil graag mijn ervaringen inzetten voor een maatschappelijke bijdrage als toezichthouder in de zorg. Mijn sterk analytisch denkvermogen en mijn kennis van wat goede zorg inhoudt komen hierbij goed van pas. Ter voorbereiding op een mogelijke positie als toezichthouder heb ik een opleiding gevolgd bij Public Academy, gericht op waardengericht toezicht. Op dit moment ben ik mij aan het oriënteren op deze markt.